Lancelot Blackburne, żyjący w latach 1658-1743, był angielskim pastorem, później arcybiskupem Yorku, a w powszechnej opinii również piratem. Blackburne urodził się w Londynie. Uczęszczał do Szkoły Westminsterskiej, a w 1676 roku wstąpił do Christ Church - jednego z kolegiów wchodzących w skład Uniwersytetu Oksfordzkiego.

Ukończył studia w roku 1680, otrzymał święcenia i wyjechał na misje do Indii Zachodnich. Uważa się, że przystał tam do bukanierów, albo jako ich kapelan, albo pirat. Nie ma dowodów na potwierdzenie żadnej z tych tez, aczkolwiek według zapisków otrzymał 20 funtów od Karola II Stuarta za “tajną służbę”.

W 1684 roku powrócił do Anglii, poślubił Catherine Talbot, a wkrótce potem przyjął pierwsze stanowisko kościelne. W 1691 został kanonikiem, w 1705 roku dziekanem, a w 1715 archidiakonem w Exeter. W 1716 roku wyjechał do Hanoweru jako osobisty kapelan króla Jerzego I, a w następnym roku został biskupem Exeter. Jako biskup działał aktywnie w Izbie Lordów. W 1724 roku został arcybiskupem Yorku, które to stanowisko piastował aż do śmierci.

Kontynuując swoją działalność polityczną, Blackburne zaniedbywał swoje obowiązki duchownego, a po 10 latach całkiem zaprzestał wyświęcania księży. Zamiast tego przebywał w swoich apartamentach w Londynie - na Downing Street - i spędzał dużo czasu na dworze królewskim.

Jego życie i kariera budziły wiele kontrowersji. Istniały pogłoski, że potajemnie udzielił ślubu Jerzemu I i jego kochance. Przypisywano mu również brak zasad moralnych, a jego zachowanie określano jako przystające raczej piratowi niż biskupowi. Słynne jest wydarzenie, kiedy po skończonym nabożeństwie poprosił o swoją fajkę, tabakę i ale. Legenda głosi, że jego służącym był słynny rozbójnik Dick Turpin.

Blackburne zmarł w 23 marca 1743 roku, nie pozostawiając żadnych potomków. Uważa się, że był ojcem Thomasa Haytera, nie ma jednak na to jednoznacznych dowodów. Blackburne nie uznał go nigdy oficjalnie za syna, ale zostawił mu znaczną część majątku.