Bitwa rozegrała się w 480 roku p.n.e. w cieśninie między wyspą Salaminą a wybrzeżem Attyki w Zatoce Sarońskiej, między flotami grecką i perską. Zwycięstwo Grecji zaważyło o losach wojen perskich. Uważa się nawet, że była to jedna z bitew, które zmieniły bieg historii.

Wąska cieśnina, w której schronili się Grecy, dawała dobrą osłonę przed atakiem nieprzyjacielskiej floty. Występujące tu zmienne wiatry, prądy morskie i podwodne skały musiały utrudnić manewrowanie statkami nie znającym tych wód Persom. Król perski Kserkses chciał wywabić Ateńczyków z cieśniny, jednak nie udało mu się to. Tymczasem Grecy rozpuścili pogłoskę o rzekomych buntach na swoich okrętach i o tym, że część z nich chce opuścić szeregi i odpłynąć do Koryntu. To przyspieszyło decyzję króla perskiego o ataku.

Okręty perskie wpłynęły do cieśniny pod osłoną nocy, licząc na atak znienacka. Grecy zostali jednak ostrzeżeni i byli gotowi. Kiedy flota ich nieprzyjaciół wpłynęła w wąski przesmyk, okazało się, że nagromadzenie statków w jednym miejscu przysparza wielu problemów. Poza tym zerwał się silny, zachodni wiatr, który dobrze znali Ateńczycy, a o którym nie mieli pojęcia Persowie. W rezultacie okręty lewego skrzydła perskiego zaczęły zderzać się ze sobą, łamać wiosła i blokować drogę innym. Jednostki z prawego skrzydła zostały z zaskoczenia zaatakowane przez triery greckie. Gdy wiatr zmienił wreszcie kierunek na południowy, większość floty postawiła żagle uciekając w stronę Faleronu.

Bitwa pod Salaminą

Bitwa u brzegów Salaminy miała doniosłe znaczenie strategiczne. Wojska perskie nie szły już niepowstrzymanie naprzód, a czas pracował na korzyść Greków.